Ընկերային ցանցեր:

RSS:

Ռատիօ Վատիկան

Քահանայապետի եւ Եկեղեցւոյ ձայնը աշխարհի հետ երկխօսութեան մէջ

Լեզու:

Եկեղեցի \ Եկեղեցին հայկական

Հայ եկեղեցին եւ հայ երիտասարդը դէմ առ դէմ

Աստուած , Ադամ եւ Եւան - RV

22/11/2017 10:09

Սէրը՝ Գործի Հագուստով

Աստուած մերկ ստեղծեր է մարդուն: Բոլոր կենդանիներուն մարմինները պաշտպանուած են. ոմանք մուշտակով, ուրիշներ բուրդով, ոմանք ալ հաստ մաշկով կամ մազով, բայց մարդկային մարմինը՝ մերկ է, փափուկ մորթով միայն ծածկած ըլլալով ներքին գործարանները: Մեր նախածնողներուն մեղանչումէն ետք, Աստուած անոնց համար կաշիէ հանդերձներ շինեց եւ հագցուց (Ծն 3.21), ծածկելու համար անոնց մերկութիւնը:

Պաշտօնական համազգեստները, կամ որեւէ հաստատութեան համար կարուած տարազները իրենց ներդաշնակութեամբ հիացում կը պատճառեն դիտողներուն:

Կան պատշաճ հագուստները եւ անպատշաճ հագուստները , անոնք   իրենց մասնաւոր հագնողները ունին: Ամբողջութեամբ թողուած է սեփական ճաշակի:

Թէպէտ լսուած խօսք մը կայ, որ կ՛ըսէ. «Քու նախասիրած կերակուրը կեր, սակայն ուրիշին ճաշակով հագուիր»:

Մարդոց գործածած հագուստներուն մէջ մեծ տարբերութիւններ կան: Տարբեր արհեստներ եւս ունին իրենց յատուկ զգեստները: «Գործի» այս հագուստներուն մէջ կան աստիճանաւորումներ, որոնք դարձեալ մեծ նշանակութիւն ունին: Օրինակ, ծառայական կեանքի զգեստները՝ հոգեւորականներու սքեմը, բժիշկներու սպիտակ վերնաշապիկը, ոստիկանին համազգեստը եւ այլ ծառայական մակարդակի զգեստներ խորհրդանշական իմաստներ ունին նաեւ:

Մարդիկ միայն իրենց մարմինը ծածկող հագուստներ չեն հագնիր, այլ նաեւ բարոյական զգեստներ, որոնք կը պաշտպանեն մարդու ինքնութիւնը ու նաեւ կը կերտեն իսկական մարդը:

Առաքինութիւնները իրենք մէկական զգեստներ են, զորս Աստուած կարած է եւ իր Սուրբ Հոգւոյն միջոցաւ հագցուցած ընտրեալ մարդոց: «Մերկութեան» վիճակէն մարդիկ դուրս կու գան երկու ձեւով.

ա) Իրենց սեփական գիտակցութիւնը ուշքի հրաւիրելով, բ) Իրենց վրայ խղճացող բարեմիտ մարդոց հանդիպելով:

Երկու պարագային ալ բախտաւոր պէտք է համարենք տուեալ անձերը, որոնք վերջապէս կը յաջողին իրենց «մերկութիւնը» ծածկել: Առաքինութիւններու ցուցակը գլխաւորող սէրը, վերացական գաղափար ըլլալով հանդերձ, գործունէութիւն մը ցոյց կու տայ: Սիրողը կը տագնապի, կը տառապի անքնութեամբ, կը տքնի օրուան ընթացքին, մինչեւ որ իր նպատակին հասնի:

Սիրոյ առաքինութեան այս գործունութիւնը երբ սեփական նպատակներու իրագործման համար չէ, այլ ուրիշին բարօրութեան համար կը կատարուի, սէրը կը զգենու «գործի հագուստ» մը, որ  ծառայութիւնն է:

Ծառայասէր մարդը բոլորին կողմէ կը սիրուի:

Ծառայասիրութեան մէջ կայ նուիրում, զոհաբերութիւն, ընկերասիրութիւն եւ այն բոլոր անանձնական առաքինութիւնները, որոնց համար երկնային վարձատրութեան յոյսը կը բորբոքի մարդկային բարեպաշտ հոգիին մէջ:

Սիրոյ «գործի զգեստը» ամէն մարդու վրայ չ՛ըլլար:

Թէեւ առաձգականութիւն ունի այս «զգեստը», սակայն միայն յօժարակամ հագնողին կը վայելէ: Ծառայութիւն մատուցելը, ամէնէն պարզ ծառայութենէն մինչեւ դժուարագոյնը, մարդ անհատէն կը պահանջէ համբերատարութիւն ու մանաւանդ զոհաբերութեան ոգի:

Սիրոյ «գործի հագուստը» այնքան գրաւիչ է եւ դրական իմաստով «ցանկայարոյց», որ ընտրեալ մարդիկ կեանքի բոլոր դժուարութիւնները առանց նկատի ունենալու իրենց ուսերուն կ՛առնեն զայն եւ կը նետուին ծառայութեան ահեղավազ յորձանուտին մէջ…։

22/11/2017 10:09