Ընկերային ցանցեր:

RSS:

Ռատիօ Վատիկան

Քահանայապետի եւ Եկեղեցւոյ ձայնը աշխարհի հետ երկխօսութեան մէջ

Լեզու:

Եկեղեցի \ Եկեղեցին հայկական

Հայ եկեղեցին եւ հայ երիտասարդը դէմ առ դէմ

Անտառէ մը առնուած լուսանկար

05/04/2017 11:55

Անտառին Մէջ Գայլ Չի՛ Պակսիր

Բնութեան ազատ բնակիչները՝ վայրի գազաններն ու թռչնազգիները, զեռուններն ու միջատները իրենց քանակով շատ աւելի են քան աշխարհի տէրը համարուող մարդիկը: Դեռ մինչեւ այսօր բնապահպան կազմակերպութիւններ եւ կենդանական աշխարհը ուսումնասիրող գիտական կեդրոններ կը յայտնաբերեն կենդանիներու նոր տեսակներ, որոնք գիտական աշխարհին ծանօթ չէին մինչեւ հիմա: Մէկուն աչքին ձեւը, միւսին ինքնապաշտպանութեան իւրայատուկ կարողութիւնը, մէկ ուրիշին պոչին երկայնքը, այլ մէկուն գոյնը, եւ այլն, նորութիւններ են:

Գայլը անտառին ամէնէն վախազդու կենդանին կը համարուի, թէեւ իր ուժն ու վայրագութիւնը ունեցող այլ տեսակի գազաններ քիչ չեն: Գայլը ընդհանրապէս վայրենութեան չափանիշ համարուած է եւ ըստ այնմ ալ առակագիրներու կողմէ օգտագործուած՝ իր ա՛յս յատկանիշը նկատի ունենալով:

Գայլերու յարձակման ձեւին մասին կարելի չէ՛ վերջնական եզրակացութեան գալ: Անոնց յարձակման ժամանակը կախեալ է իրենց ստամոքսի անսուաղութենէն: Թէեւ պնդողներ ալ կան, թէ գայլը կուշտ ժամանակ ալ կը յարձակի մարդոց վրայ, հաւանաբար անոնց կողմէ սպաննուելուն առաջքը առնելու համար: Վերջապէս, գայլին բնազդը փոխել կարելի չէ՛: Գայլը խիղճ չունի, ո՛չ ալ իր բառապաշարին մէջ կարելի է «ներել» բային հանդիպիլ:

Գայլի վայրենութիւնը՝ կատաղութիւնը, յարձակողապաշտ ոգին, առակագիրներու կողմէ յաճախ կը պատշաճեցուի նոյն բնաւորութեամբ յատկանշուող մարդոց: Մարդիկ, որոնք իրենց կոշտ ու կոպիտ բնաւորութեամբ եւ վախազդու ներկայութեամբ իրենց շրջապատին մէջ հաճելի ներկայութիւն չեն, առակագիրներու կողմէ գայլին հետ կը համեմատուին: Նման անձեր, համաձայն անոնց անձը վերլուծողներուն, կը վրդովեն մարդոց խաղաղ կեանքը, այնպէս ինչպէս գայլը երբ գիւղին մօտենայ, անօրինակ իրարանցում կը ստեղծէ գիւղացիներուն կեանքին մէջ: Ամէն մէկը բրիչ ու բահ առած, զէնք ու մահակ վերցուցած դուրս կու գայ, վտարելու համար թշնամին իրենց գիւղի սահմաններէն: Այլապէս անիկա կը մտնէ նախիրին մէջ ու յօշոտելով բոլորը, աւարտին կը հասցնէ իր սարքած «խնճոյքը»:

Գայլերու կողմէ յարձակման ենթարկուելու վախը միշտ կայ անտառին մէջ: Ըստ առակագիրներու՝ մարդկային կեանքին մէջ ալ միշտ նոյն վախը կայ, որովհետեւ այնպէս՝ ինչպէս անտառին մէջ գայլ չի՛ պակսիր, մարդկային ընկերութեան մէջ ալ գայլի բնաւորութեամբ մարդիկ չե՛ն պակսիր: Ուրեմն, հասարակաց եզրեր կան երկու «ընկերութիւն»ներուն մէջ ալ, թէ՛ անտառի կեանքին եւ թէ մարդկային կեանքին:

Առօրեայ իր կեանքին ընթացքին շատ տառապած եւ զառամեալ ծերութեան հասած անձ մը, տագնապահար վիճակով դիմեց մեզի, որպէսզի ազատեմ զինք ընտանիքի անդամներուն պատճառած նեղութիւններէն: Ան կը բողոքէր հարազատներուն դէմ, որոնք դժուարութիւններ կը յարուցէին իրեն, իր իսկ հարազատ տան մէջ: Ծերունիին չար բախտը այնպէս տնօրինած էր, որ այդ օրերուն նաեւ հեռաւոր ազգական մը ժամանած էր իրենց ապրած երկիրը եւ որոշած էր մնալ այնտեղ՝ նո՛յն տան մէջ:

Ծերունին, տեսնելով տան մէջ տիրող անտանելի վիճակը, ճարահատ դիմեց մեզի, յիշեցնելով ծանօթ առածը. «Անտառին մէջ կարծես թէ գայլ կը պակսէր, մէկ հատ ալ նաւով եկաւ»:

Խորամանկ եւ յարձակողապաշտ ոգիով մարդիկ անպակաս են այս կեանքին մէջ: Անոնց կարելի է հանդիպիլ ամէն տեղ, ամէն առիթով: «Վատին վատագոյնը կայ», կ՛ըսէր լայնախոհ ու կեանքի փորձառութեամբ ծանրաբեռն ծերունի բարեկամս, որուն խօսքերն ու խրատները կարօտնալու բազմաթիւ պատճառներ ունիմ: Անտառի գայլերուն ներկայութիւնը դժուարութիւն համարողը, հիմա ինկած էր «նաւով հասած»ին ձեռքը, որուն պատճառած նեղութիւնները շատ աւելի ծանր կը տանէր, քան՝ անտառին մէջ ապրող նախկին բոլոր գայլերուն պատճառած դժուարութիւնները: Փաստօրէն բոլորն ալ գայլ են, նոյն բնութեամբ ստեղծուած եւ նոյն վայրենութեամբ յատկանշուող: Սակայն անոնց մէջ ալ յարձակողապաշտ ոգիի աստիճանաւորումներ կան, ինչպէս մարդկային մեր կեանքին ընթացքին մեզի հանդիպող «գայլ»երուն պարագային, կա՛ն ուղղակի յարձակում գործողներ եւ անուղղակի մեր վրայ յարձակողներ: Յատկապէս վոհմակով յարձակումի ելած գայլերու պարագային նկատելի է, որ անոնցմէ ոմանք ետեւի շարքերուն մէջ կը կանգնին, իրենց ընկերները առաջ քշելով, որպէսզի ստիպողութեան պարագային յանկարծ յայտնուին եւ իրենց միջեւ բաժնուին աւարը:

Անտառին մէջ անպակաս եղող գայլերէն զգուշացիր, իսկ «նաւով հասած»էն՝ աւելի՛ շատ…։

 

05/04/2017 11:55